چشم خدا

700 سال نوری آنسوتر از زمین، در صورت فلکی دلو (سطل آب)، ستاره ای خورشیدسان در حال مرگ است. این ستاره در چند هزار سال پایانی زندگیش، سحابی Helix (نیز NGC 7293، به فارسی: پیچک، حلزونی، هلیکس، مارپیچی، ...) را آفریده است، نمونه ای نزدیک و شناخته شده از یک سحابی سیاره ای و موردی از این مرحله ی پایانی زندگی و تکامل ستاره‌ای.

برای ایجاد این تصویر بسیار ژرف از این سحابی، به 10 ساعت تمام نوردهی نیاز بوده. تصویر، جزئیاتی از ناحیه ی روشن تر درونی سحابی را نشان می دهد، ناحیه ای که نزدیک به 3 سال نوری پهنا دارد، ولی همچنین ویژگی های هاله ی کم نورتر بیرونی را نیز در بر دارد. گستردگی سحابی با این هاله به خوبی به بیش از 6 سال نوری می رسد. نقطه ی سفید میانه ی هلیکس، همان ستاره ی داغ مرکزی این سحابی سیاره ایست.

اکنون مشخص شده سحابی هلیکس که در نگاه نخست ساده به نظر می آید، به شکل شگفت انگیزی هندسه ای پیچیده دارد.

واژه نامه:

NGC 7293 - The Helix Nebula - Aquarius - sun-like - Planetary Nebula - stellar evolution - complex geometry

همین تصویر در اندازه ی بزرگ تر

منبع: http://antwrp.gsfc.nasa.gov/apod/ap110108.html

برگردان: یک ستاره در هفت آسمان