ناهید مذاب
اگر می توانستید به سطح ناهید با چشم راداری نگاه کنید، احتمالا چه می دیدید؟
این مدلِ شبیه سازی کامپیوتری از سطح ناهید، با استفاده از داده های به دست آمده از فضاپیمای ماژلان تهیه شده است. ماژلان در طی سال های 1990 تا 1994، به دور ناهید می گشت و به کمک رادار از سطح این سیاره ی همسایه نقشه برمی داشت.
ماژلان در طی این عملیات، عوارض سطحی جالب بسیاری را کشف کرد، از جمله برآمدگی های بزرگ گنبد مانند و مدور، به قطر معمول 25 کیلومتر، که در تصویر امروز، شبیه سازی آن ها را می بینید. تصور می شود دلیل ایجاد این گنبدها، فعالیت آتشفشانی بوده، ولی مکانیسم دقیق آن هنوز ناشناخته است.
سطح ناهید به حدی داغ و خشن است که هیچ کاوشگر سطح نشین نتوانسته بیش از چند دقیقه بر روی آن دوام آورد.
واژه نامه:
Venus- radar - Magellan - surface probe - Volcanism
ترجمه: یک ستاره در هفت آسمان
پیامها
4 دیدگاه شما:
کجایی رفیق؟ نگرانت شدم.
سلام رفیق مهران
ممنون از لطفت و شرمنده از این که نگرانتون کردم.
راستش اوضاع اینترنتم خرابه و تنها همین قدر برام امکان هست که بیام و یه ترجمه ی سریع و دست و پا شکسته از این مطلب بکنم و وبلاگو به روز کنم.
به محض برطرف شدن مشکل در خدمت دوستان خواهم بود.
وای چقدر این وحشتناکه کی فکرشو می کرد ناهید به این زشتی باشه؟ من راستش نمی دونستم ناهید خشن و اینهاست ولی سوالی که برام پیش اومد اینه: آیا کاوشگرها می رن روی سیاره ها و ستاره ها می نشینند؟ من نمی دونستم جدن!!
پریسا خانم!
سفینه های فضایی روی سیاره های خاکی تابحال چند بار نشستند. مثل مریخ و ناهید و البته چند سیارک.
ولی ستاره ها حتی اگه بشر روزی بتونه به نزدیکترین ستاره هم برسه، امکان نشستن روشون نیست.
سریع ترین وسیله ی دست ساز بشر که می گفتن همون "وویجر"ه، برای رسیدن به نزدیک ترین ستاره بعد از خورشید، 300 هزار سال زمان لازم داره!
ارسال يک نظر