بوسهای از فضا!
این لبهای بزرگ در فاصلهی 16،000 سال نوری از زمین و توسط ستارهای در حال مرگ ایجاد شده. درست مثل این که یکی از همسایگان کیهانی ما، با لبهای غنچه شده، برایمان بوسهای فرستاده باشد!
این ساختار عجیب، در نور فروسرخ و توسط کاوشگر میدان بازِ فروسرخِ ناسا (Wise) که در سال 2009 به فضا پرتاب شد کشف و مورد عکسبرداری قرار گرفت.
ستارهی مرکزی (نقطهی سفید در مرکز حلقهی سرخرنگ) یکی از پرجرمترین ستارگان کهکشان راه شیری است. اینگونه اجرام، پس از آن که چندتایی از آنها کشف شد، به نام ستارگان "ولف رایت" شناخته شدند؛ ستارگانی که خورشید ما در برابرشان یک ستارهی کوچک است. این ستاره، با نام کارینا V385 در صورت فلکی کشتیدم و در فاصلهی حدود 16،000 سال نوری از زمین قرار دارد. جرم آن 35 برابر و قطر آن 18 برابر خورشید بوده و علاوه بر داغتر بودن نسبت به خورشید، روشناییای حدود یک میلیون برابر آن نیز دارد.
ستارهی مرکزی (نقطهی سفید در مرکز حلقهی سرخرنگ) یکی از پرجرمترین ستارگان کهکشان راه شیری است. اینگونه اجرام، پس از آن که چندتایی از آنها کشف شد، به نام ستارگان "ولف رایت" شناخته شدند؛ ستارگانی که خورشید ما در برابرشان یک ستارهی کوچک است. این ستاره، با نام کارینا V385 در صورت فلکی کشتیدم و در فاصلهی حدود 16،000 سال نوری از زمین قرار دارد. جرم آن 35 برابر و قطر آن 18 برابر خورشید بوده و علاوه بر داغتر بودن نسبت به خورشید، روشناییای حدود یک میلیون برابر آن نیز دارد.
بوسهی طولانی خداحافظی: ستارهی رو به مرگ کارینا V385، با دفع گازهای فوقالعاده داغ، ساختاری به وجود آورده که در تصویر کاوشگر میدان باز فروسرخ ناسا، شبیه به یک جفت لب دیده میشود.
به گفتهی ناسا، ستارگان داغتر، سریعتر میسوزند و هر چه پیرتر میشوند، اتمهای سنگین بیشتر و بیشتری در آنها تولید و منتشر میشود. این مواد به شکل ابری مانند ابر درخشانِ این تصویر از آنها خارج میشود.
به گمان اخترشناسان، این تابش فروسرخ، ناشی از اتمهای اکسیژنی است که تعدادی از الکترونهای خود را در اثر تابش فرابنفش ستاره از دست دادهاند. نورِ آشکار شده در این تصویرِ Wise، ناشی از پیوستن دوبارهی الکترونها به اتمهای اکسیژن میباشد؛ فرآیندی مشابه آن چه در لامپهای فلورسنت روی میدهد.
این تصویر موزائیکی از همپوشانی حدود 300 فریم که در طی نقشهبرداری Wise از کل آسمان گرفته شده، تشکیل شده.
"چشم خدا": سحابی هلیکس در صورت فلکی دلو که شبیه یک چشم باز و عظیم است.
البته این اولین بار نیست که جرمی آسمانی شبیه یکی از اعضای صورت انسان دیده میشود. سحابی هلیکس، با لقب "چشم خدا"، در سال 1924 کشف شد و به تازگی توسط یک تلسکوپ غولآسا در کوههای شیلی از آن عکس گرفتند. هلیکس، ستارهای رو به مرگ و هماندازهی خورشید است که در فاصلهی 700 سال نوری و در صورت فلکی دلو قرار دارد.
خورشید ما نیز در حدود 5 میلیارد سال دیگر، مرگی مشابه خواهد داشت.
منبع: dailymail
ترجمه: یک ستاره در هفت آسمان







0 دیدگاه شما:
ارسال يک نظر