آبل 2218: یک عدسی خوشهی کهکشانی
اگر گفتید این رشتههای عجیب چیست؟
کهکشانهای پسزمینه!
گرانش میتواند باعث خمیدن نور شود و همین موجب میشود خوشه های کهکشانی بزرگ، مانند یک تلسکوپ رفتار کنند و نور کهکشانهای پشت سرشان را منحرف کرده و به صورت نوارهای باریک و بلند به چشم ما برسانند.
تقریبا همهی اجسام درخشان درون این تصویر تلسکوپ فضایی هابل، کهکشانهای خوشهی موسوم به آبل 2218 میباشند.
این خوشه به حدی بزرگ و فشرده است که گرانش آن باعث خمیدن و کانونی شدن نور کهکشانهای پشتش شده. نتیجهی این خمش هم اینست که از هر یک از کهکشانهای پشتی، چندین تصویر، آن هم به صورت کمانهای بلند و کمنور دیده میشود؛ یک اثر سادهی همگرایی، مانند تماشای نور چراغهای دور خیابان از میان یک جام شراب.
خوشهی آبل 2218 خود به تنهایی حدود 3 میلیارد سال نوری گستردگی داشته و در صورت فلکی شمالی اژدها قرار دارد. قدرت تلسکوپی این خوشهی پرجرم به اخترشنان کمک کرده کهکشانی با انتقال به سرخ 5.58 را ردیابی کنند.
ترجمه: یک ستاره در هفت آسمان






0 دیدگاه شما:
ارسال يک نظر